การล่าบนฟ้า: การรุกและการป้องกันด้วยโดรนในสงครามยุคใหม่

“ฝูง” เหนืออ่าวเปอร์เซีย

ท้องฟ้าเหนืออ่าวเปอร์เซียไม่เคยหนาแน่นเท่านี้มาก่อนในช่วง 72 ชั่วโมงที่ผ่านมา

ตั้งแต่วันที่ 28 กุมภาพันธ์ อิหร่านได้เปิดตัวโดรนหลายร้อยลำไปยังเป้าหมายของสหรัฐฯ และอิสราเอล สนามบินดูไบปิด ฐานทัพแห่งหนึ่งในคูเวตถูกโจมตี และเสียงขีปนาวุธสกัดกั้นก็ดังก้องไปทั่วโดฮาตลอดทั้งคืน

อิหร่านอ้างว่าได้ยิงโดรน "Hermes" 20 ลำ และโดรน MQ-9 "Reaper" ของสหรัฐฯ 2 ลำ ฝ่ายสหรัฐฯ ประกาศว่าได้โจมตีเป้าหมายมากกว่า 1,000 แห่ง

เบื้องหลังตัวเลขเหล่านี้ มีข้อเท็จจริงประการหนึ่งที่ชัดเจนมากขึ้น นั่นคือ โดรนกลายเป็นตัวเอกของสงครามสมัยใหม่ และวิธีป้องกัน "ผีแห่งท้องฟ้า" เหล่านี้ได้กลายเป็นความท้าทายอันดับต้นๆ ของประเทศต่างๆ ทั่วโลก

Ⅰ. การตรวจจับ: ค้นหายุงบนเรดาร์

อุปสรรคแรกในการตอบโต้โดรนคือการ "มองเห็น" มัน

ความยากลำบากคืออะไร? สามคำ: ต่ำ ช้า เล็ก

บินต่ำ—ทะลุหลังคาหรือผิวน้ำทะเล เข้าสู่จุดบอดของเรดาร์ บินช้าๆ—เรดาร์มักจะกรองพวกมันออก โดยเข้าใจผิดว่าเป็นนก ขนาดเล็ก—ส่วนตัดขวางของเรดาร์มีขนาดเล็กกว่านกนางนวล

การทำให้สิ่งต่าง ๆ ยุ่งยากมากขึ้นคือการเกิดขึ้นของโดรนนำทางแบบออฟติก พวกเขาไม่ปล่อยสัญญาณวิทยุใดๆ เลย โดยอาศัยสายเคเบิลไฟเบอร์ออปติกเส้นบางที่เชื่อมต่อกับผู้ปฏิบัติงาน วิธีการลาดตระเวนทางอิเล็กทรอนิกส์แบบดั้งเดิมไม่มีประโยชน์เลย พวกเขาสามารถบินเหนือยานพาหนะที่ติดขัดทางอิเล็กทรอนิกส์และติดตามเป้าหมายได้โดยตรง

แล้ววิธีแก้ปัญหาคืออะไร?

การตรวจจับต่อต้านโดรนสมัยใหม่จะต้องเหมือนกับการประกอบ "ปริศนา":

เรดาร์:จำเป็นต้องปรับความไวของมันเป็นพิเศษ แต่การอ่อนไหวเกินไปหมายถึงการเข้าใจผิดว่าฝูงนกเป็นเป้าหมาย

กล้องไฟฟ้าออพติคอล:ใช้เพื่อยืนยัน แต่จะ "ตาบอด" เมื่อมีหมอก ฟ้าหลัว หรือในเวลากลางคืน

เซ็นเซอร์เสียง: ฟังเสียงเครื่องยนต์ แต่เสียงในเมืองทำให้พวกเขาหูหนวก

ทางออกเดียว: ใช้เรดาร์ เลนส์ และเสียงควบคู่กัน ตรวจสอบความถูกต้องข้ามกัน เพื่อเลือกเป้าหมายจากสัญญาณรบกวน

Ⅱ. การวางตัวเป็นกลาง: การยิงลงนั้นยากกว่าการค้นหา

เห็นแล้ว แล้วจะลงยังไงล่ะ? ปัจจุบันมีสองเส้นทาง: การฆ่าแบบนุ่มนวลและการฆ่าแบบยาก

Soft Kill: หลอกลวงมัน

การรบกวนทางอิเล็กทรอนิกส์จะตัด "การสื่อสาร" ของโดรนกับผู้ควบคุม หรือส่งสัญญาณ GPS ปลอมเพื่อ "หลอก" โดรนออกไป ต้นทุนต่ำ เห็นผลเร็ว

แต่โดรนนำทางแบบไฟเบอร์ออปติกก็มีภูมิคุ้มกันต่อสิ่งนี้—พวกเขาไม่ได้สื่อสารเลย ที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือโดรนอัตโนมัติแบบ AI พวกมันไม่ต้องการคำสั่งจากมนุษย์ เพื่อนำทางและค้นหาเป้าหมายด้วยตัวเอง ผู้เชี่ยวชาญเตือนว่า เมื่อสิ่งเหล่านี้แพร่หลาย การติดขัดทางอิเล็กทรอนิกส์แบบเดิมๆ จะไม่ได้ผลมากนัก

ฮาร์ดคิล: ยิงมันลง

แต่มีปัญหาที่น่าอึดอัดใจ: เงิน

การใช้อุปกรณ์มูลค่าหลายแสนหรือหลายล้านดอลลาร์กับโดรนที่อาจมีราคาเพียงไม่กี่ร้อย คณิตศาสตร์เศรษฐศาสตร์ก็ไม่ได้รวมกัน

ดังนั้นเราจึงเปลี่ยนแนวทางของเรา:

อาวุธเลเซอร์:ราคาเพนนีต่อช็อต แค่ค่าไฟฟ้า แต่พวกเขากลัวหมอกและฝน และต้องโจมตีเป้าหมายอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาหลายวินาทีจึงจะเผาไหม้ไป

อาวุธไมโครเวฟกำลังสูง: ราวกับเตาไมโครเวฟขนาดยักษ์ กวาดพื้นที่ขนาดใหญ่ในคราวเดียว มีประสิทธิภาพสูงในการต่อต้านกลยุทธ์ "ฝูง"

การต่อสู้ด้วยโดรนต่อโดรน: การใช้โดรนสกัดกั้นสำหรับการสกัดกั้นกลางอากาศ เช่น การต่อสู้ทางอากาศ

เกมแมวจับหนูนี้เล่นแบบเรียลไทม์เหนืออ่าวเปอร์เซีย เบื้องหลังการระเบิดทุกครั้งคือการแข่งขันระหว่างการตรวจจับกับการตรวจจับตอบโต้ การติดขัดและการป้องกันการติดขัด

โดรนทำให้สถานการณ์คาดเดาไม่ได้:โดรนขนาดเล็กราคาประหยัดอาจทำลายเครื่องบินระดับไฮเอนด์ที่มีมูลค่าหลายร้อยล้านดอลลาร์ได้ เทคโนโลยีต่อต้านโดรนกำลังถูกบังคับให้แข่งขันไปสู่ความชาญฉลาดและคุ้มค่ามากขึ้น

ท้องฟ้าแห่งอนาคตจะเป็นสมรภูมิต่อเนื่องสำหรับการแข่งขันระหว่างโดรนและระบบต่อต้านโดรน

ในฐานะผู้ให้บริการโซลูชั่นระดับมืออาชีพในสาขาต่อต้านโดรนเทคโนโลยีฉงชิ่งเล่ยคาน สามารถนำเสนอโซลูชั่นการป้องกันที่ครอบคลุมและปรับแต่งได้ ตั้งแต่การตรวจจับเรดาร์ไปจนถึงวิธีการฆ่าทั้งแบบเบาและรุนแรง ช่วยให้ลูกค้าสร้างแนวป้องกันท้องฟ้าที่ปลอดภัย

เว็บไซต์:phasedarrayradars.com